Sei sulla pagina 1di 9
Luici MIRAGLIA FABVLAE SYRAJ esl Graecdrum R6manGdrumque fabulae ad tisum discipulorum Latiné narratae Edizioni Accademia VIVARIUM NOVUM FABVLAE SYRAE Serivsit Luigi Miraglia Adiavérunt in scribendo Ignacio Armella Chavez, Jiti Cepelak, Eduardo Arturo Flores Miranda, Gerardo Froylin Guzman Ramirez, Alexis Cuauhtémoc Hellmer Villalobos, Omar Pacheco Lopez, Jan Odstréilik, Patrick Owens, Pedro Emilio Rivera Diaz, Ozséb Aron Toth RecSnsuérunt Roberto Carfagni, Jifi Cepelak, Gerardo Froylin Guzman Ramirez In paginas digessit Sergio Scala Imagins sélegérunt Eduardo Arturo Flores Miranda, Gerardo Froylan Guzman Ramirez, Rogério Matsumoto Figueiredo, Horacio Heredia Vazquez © Edizioni Accademia Vivarium novum 2010. Via Corrado Barbagallo, 20, I-00166 Roma. Tel. (+39) 06 66589833 - 06 6689034 Fax (+39) 06 61007266 www.vivariumnovum.it info@vivariumnovum it Omnia proprietatis idra reservantur ‘Stampato in Ungheria - Printed in Hungary ISBN 978-88-95611-29-7 Lion Acca Vivarium ovum garansssana che usta ibrosep- sce quanto jrevisain meri alcraterisiche tcrcheetscnaogihe dell Isom keer) eb) (Legge agosto 2008, 133¢ DM41/09). tim psgrno note amsntense invari content per cngueannifita see ne perl pubblicstone dk vet append online (art, Legge 169/2008). E assolutamente vietata la riproduzione totale 0 par- ziale di questa pubblicazione, cosi come la sua trasmis- sione sotto qualsiasi forma e con qualunque mezzo, anche attraverso fotocopie, senza I’autorizzazione scritta delle Edizioni Accademia Vivarium novum. Kinizsi Nyomda - Debrecen RES QVAE HOC LIBRO CONTINENTVR PRAEFATIO pag. AD CAPITVLVM XXVI 1, PYGMALION 2. VIRGINIA 3. EUROPA 4. CORNELIA 5. TARPEIA AD CAPITVLVM XXVII 1. Minos 2. LATONA 3. PHRIXVS ET HELLE 4. Comatas 5. CoRoNis AD CAPITVLVM XXVIII 1, ATALANTA 2. VETVRIA 3. NAVSICAA 4. Cyparissvs 5. ALCESTIS AD CAPITVLVM XXIX 1. ORPHEvs ET EVRIDICE 2. CERES ET PROSERPINA 3. ARETHVSA 4, PANDORA, 5. NIOBE AD CAPITVLVM XXX 1. POLYPHEMVS ET GALATEA 2. GLavcvs 3. CEYX ET ALCYONE 4, Horarius Cocies 5, GANYMEDES Brown 13 13 14 7 19 20 23 23 26 28 30 33 35 35 38 43 46 48 53 53 54 57 60 63 AD CAPITVLVM XXXI 1. DEVCALION ET PYRRHA 2. PROMETHEVS 3. CENTAVROMACHIA, 4. TANTALVS 5. CADMvs AD CAPITVLVM XXXII 1. DAPHNE 2. ARACHNE 3.10 4. BAVCIS ET PHILEMON 5. CALLISTO ET ARCAS AD CAPITVLVM XXXII 1, BELLEROPHON 2. Gatvs Mvctvs SCAEVOLA 3. LAOMEDON ET HESIONE 4, ANDROMEDA 5. ADONIS AD CAPITVLVM XXXIV 1. APOLLO ET HYACINTHYS 2. Narcissvs ET ECHO 3. POMONA ET VERTVMNVS 4. PHAETON 5. ACTAEON INDEX NOMINVM INDEX VOCABVLORVM pag. 65 65 68 mn we 15 81 81 83 86 89 92 7 97 99 101 103 105 109 109 112 118 124 133 137 140 idem atque id est o contrarium < factum/ortum est ! sive + cum, atque, additur abl abli ace acclisativus adi adiectivam adv adverbium coni conitinctivus dat dativus decl declinatio dép deponéns £ femininum fut futirum gen genetivus NOTAE imperf ind indgcl nom pag. pass perf pl praes Pp 5B sup voe Graect imperfectum indicativus non déclinatur masculinum neutrum ndmit tivus pagina participium passivum, perfectum plaralis praeséns praepositid singularis superlativus vocativus Ad paginarum latera explanantur vocabula quae non reperiuntur in capitulis libri cui titulus est FAMILIA ROMANA. Si forte eadem vocabula in variis fabulis inveniantur, iterum iterumque expldnantur, ut singulae fabulae per sé legi possint. PRAEFATIO uintus: “Narra nobis aliquam fabulam, Syra; nam tam Qs sive Graecas sive R6manas fabulas narrare solés, quae nds multum délectant! Néque in hort6 liidere possumus, quia, subita tempestate ortd, etiam nunc pluere ndn désinit, ‘N@ avés quidem audiuntur, quae, imbre et fulguribus territae, inter arborum folia et ramGs sé occultant. Syra, quae bona et proba ancilla e “Libenter” inquit “vobis fabulas narrabo: ta vero, Marce, cOnside iaxta mé et siléns audT; ti, IOlia, relinque pilam, et hic vent, ad latus meum lae- vum, Si boni et probi eritis, neque silentium clamoribus vel ‘tumultd et strepita rumpétis, multas et pulchras fabulas non sdlum hodié, sed etiam cotidié 4 mé audiétis.” Hoc libro fabulae continentur, quas Syra ITberis Iulit et Ae- miliae narrare solet. Idlia, Marcus et Quintus valde his fabu- Tis delectantur. Speramus igitur vos quoque, qui eas lectiiri estis, his Graecis Romanisque fibulis délectari posse. Quae certé atilés erunt: 1am qui has paginas leget, nén modo rés grammaticas et vocabula Latina, quae in capitulis XXV- XXXIV libri, cui titulus est FAMILIA ROMANA, iam cognovit, certius discet ac memoria retinébit, sed etiam non pauca verba alia facile discere poterit pluere = imber fier; pluit ~ imber dé eaclo adit libenter adv = magnd cum gaudio ‘ils c= bonus ad ttendum ‘memoria -ae f Dum Atalanta consistit malum capiendi causa, Hippomenes ad metam currit 25 10 15 20 25 AD CAPITVLVM XXVIII 1. Atalanta Fc lim pulcherrima puella, ndmine Atalanta, cui plirimt , qui eam ita amabant ut uxdrem diicere vellent, multa et pretidsissima dona ex varifs orbis terrdrum partibus ferre solébant. Atalanta autem nillum ex illfs viris amabat nec dona edrum accipere volébat; qui véi , cupid eam uxdrem diicendi, iterum iterumque saldtatum adibant eiusque pulchritidinem verbis magnificts laudabant. Hoc igitur cOnsilium eds dimittendi causa excdgitivit: virds omnés, quT eam uxdrem petébant, ad c&nam apud sé vocavit, Postquam omnés adfuérunt, servi vinum in pécula ftidérunt, quod viri, qu paratf crant ad audiendum, cupidé bibérunt. Dum véré cibum in mensa appositum simunt, Atalanta “O viri,” inquit, “dsque ad hune diem nallum maritum habére volut, neque quisquam efficere potuit ut m& uxdrem diiceret ndlentem. Non igndratis tamen mé tam celerem esse in currend6 ut némé umquam mé currentem adhiic c6nsequT posset, Si igitur mé in matrimonium diicere cupitis, paratt estote ad currendum: ita currite ut mé vincatis, si potestis! Sin vérd ipsa vincam, continud faciam ut interficiémini!” Haec verba lociita, servos arcessivit, qui locum ad currendum iddneum ostendérunt, cuius in ultima parte duo saxa magna posuerant. Omnés valdé timébant: nam, etsi bene artem currendi didicerant, scigbant Atalantam ventd celerius currere, neque facile vincT posse; eius tamen pulchritadine capti, ac spérantés sé, difs iuvantibus, eam uxorem dictiirds esse, quamquam perterriti, currends vincere cOnari voluérunt. Atalanta -ae f luxGrem dicere = uxdrem suam facere pretidsus -a-um = magn pretit 5 viniim in paculum fanditar petere = postulare (cupide) ‘cena = cibus qulcireiter hora ndna vel decima stimitue fundere fadisse fasum bibere bibisse ap-ponere -posuisse -positum (< ad.) ‘matrimonium - rin matrimonium dices ‘uxGrem suam facere jdéneus -a -um = conveniéns ultimus -a-um primus pnere posuisse positum 23 Hippomenés -ac m Gr(ace-in, voe-@) iuvenis it m= vie cireter XXX anndrum tuba-ae £ interim | currere cucurrisse meta -ae f: saxum, qué finis currend? significitar cordna ae F vvincere Vieisse vietum | homings viett horrendus a -um victor Bris 24 FABVLAE SYRAE Sedébat haud procul ab e5 locd atque forte, ab alt colle prospiciéns, virds ills ad currendum parat6s spectibat aduléscéns ndmine Hippomenés, qui, cupidus es propius aspiciendi, sine mora ad campum accessit quo omnés currendi causa convénerant. Postquam autem audivit complarés ex illis aduléscentibus ad mortem certam Ire, “Nimis magnum” inquit, “est huius am@ris pretium! Temerarii mihi hi omnés iuvenés videntur esse, si véra sunt, quae dé Atalantae celeritite narrantur!” Cum primum ver pulcherrimam puellae faciem et formosissimum corpus, posit veste, vidit, tam multum eam amére coepit, ut spéraret neminem currendd eam cOnsequi poss rima esse videbatur omnium féminarum, quas umquam viderat. ipse enim vol8bat eius conitinx fieri: nam ef pulcher- Postquam servus tuba signum proficIscendr dedit, omnés celeriter currere coepérunt: ante omnés, sagitta celerior, currébat Atalanta; c&teri vérd, cOnati eam cOnsequi atque per longum spatium seedy, tandem ita currend6 fessT fuérunt, ut alius post alium cénsisterent et victds sé esse fat@rentur: ex ils Atalanta interea tam celeriter cucurrit ad métam, qué prima pervénit, ut alae in pedibus eius esse vidérentur. Eius caput cordnd cingitur; vict? sine mora interficiuntur. At quamquam if ad horrendam necem misst erant, Hippomenés sine tim@re mortis in cOnspectum puellae vénit et “Car” inquit “facilem gldriam quaeris vincendd debilés virds? Mé vincere c6nare! Si victor erd, ndn dolébis quod a tant tamque forti vird superaris Eum haec dicentem Atalanta intuébatur: quae, cum primum eum conspexit, a tam pulchrd adulescente sé vietum irl spéravit et “Qui deus” inquit “tam saevé cupit istum perdere, ut eum cOgat mé uxdrem petere vitae periculd? Disc&de dum potes, puer, et vitam serva! Omnes puellae cupient t8 maritum habére! Car tamen si dé tua morte cogitd animus meus ita turbatur, tot viris iam ante occisis? Ah, miser 30 35 40 45 50 55 60 ‘S-mittere «+ accipere ad-invire = iuvare Olympus -i m= mans Graeciae, ubi det Ihabitant vvalociter = celeriter properire = celeriter re pelle moram : nl eGnsistere practer-ire vise! se -itum relinguere -iguisse -ictum brew (tempore) cBnsistere sttisse re-stdre :rliquus este Veturia-ae ¢ Volsct -Oram m ph: homings quidam gut ‘Latium incolebant Coriott Sram m pl: urbs Volscorum 26 FABVLAE SYRAE Hippomené! Dignus eras vita. Onus eras, cuius uxor fier? poteram!” Ita loquébatur, nec intellegébat jum puerum iam amare coepisse. ET igitur persuadére cOnabatur, né temerarius esset néve vitam dmitteret. Civés vérd et ipse Atalantae pater cursiis qui solébant fiert posc@bant, neque moram patiébantur. Hippomenés igitur Venerem, amoris deam, invocavit : “O ‘Venus, adiuva mé, et amdrem, quem ti dedisti, défende!” Audivit Venus haec verba, quae ventus disque ad eius aurés tulit; sine mora igitur ad auxilium ferendum d@scendit ex Olympo et ad Hippomenem accessit; neque tamen quisquam alius eam videre poterat nisi Hippomenés ipse. Cui dea tria mala aurea dedit et “Hic sunt” inquit “tria aurea mala, Dum curris, iace primum malum, deinde alterum, postrémo tertium. NoIt timére! Ego, Venus, tibi auxilium feram!” Tubae signum dedérunt: Atalanta et Hippomengs tam vélociter currere coepérunt, ut edrum pedés vix terram tangere vid@rentur, Civés clamabant: “Nune, nune, propers, Hippomens! Pelle moras: vincés!” Tum Hippomengs tnum & tribus malts prompsit et i€cit. Puella ita mirata est, ut, cupida aureum malum simend?, brevem moram faceret. Hippome- nés eam praeteriit; at illa post brevem moram iterum puerum post terga reliquit. Qui rirsus malum. puella autem, ut illud tolleret iterum brevi constitit; continud vérd Hippome- nén cOnseciita est. Postréma cursiis pars restabat; Hippomenés “Nunc” ait “adiuva mé, 3 Venus, quae haec mihi dona dedis icit malum. Puella dubitare visa est; at posted cOnstitit ” et tertium malum capiendi causa: Hippomenés ad métam cueurrit, quam primus cSnseciitus est. Victor ndn modo vitam servavit, sed etiam Atalantam uxdrem diccere potuit. 2. Veturia eturia fuit mater Gail Marcil, pradentissimi ac fortissimt virT, quT, postquam RGmandrum exercitum contra Volscds diixerat et Coriolés, maximam erum urbem, expugnaverat, ‘Coriolfinus’ & civibus suis appellatus erat. Ob 65 70 55 80 90 95